กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อืม ต้าหวามาเรียกฉันกับพ่อ บอกว่าคนตระกูลเฮ่อรังแกเธอจนร้องไห้ พวกเราเลยรีบมา น้องสาวไม่ต้องกลัวนะ มีพี่ใหญ่อยู่ทั้งคน”
พี่ใหญ่หู่เห็นท่าทางที่เธอยกมือเช็ดน้ำตาอยู่แล้ว พอเห็นรอยฝ่ามือบนใบหน้าเธออีก เขาก็พูดไปพร้อมกับขบฟันกรอด ๆ
พ่อหู่ไม่ได้พูดอะไร แต่เปลวโทสะที่ปิดบังอย่างไรก็ปิดไม่มิดในดวงตา ยังคงเผยความรู้สึกของเขาออกมา
“พ่อ พี่ใหญ่ คนตระกูลเฮ่อไม่ได้รังแกฉัน”
“เธอยังจะปกป้องพวกเขาอีก
“ดูตัวเองสิ ผอมเหลือแค่นี้แล้ว ลมพัดมาทีเดียวก็ปลิวไปได้
“ลูกสาวที่พ่อประคบประหงมจนโตมากับมือ กลับถูกพวกเขาทรมานถึงเพียงนี้ คราวนี้ไม่ว่าเธอจะพูดอะไร พ่อก็จะไปจัดการตระกูลเฮ่อให้ได้
“อย่างมากก็แค่หย่ากัน
“พ่อเลี้ยงเธอมาได้ตั้งสิบแปดปี ก็เลี้ยงต่อไปอีกแปดสิบปีได้