กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แม่ ไก่ตัวผู้ตัวใหญ่ของบ้านเราตายได้ยังไง?”
หู่เยวี่ยที่ยังหลับฝันอยู่ได้ยินเสียงพี่สะใภ้ใหญ่เฮ่อจึงลืมตา เปิดผ้าห่ม สวมเสื้อผ้า แล้วเปิดประตู
“จะตายยังไงก็ช่าง รีบต้มน้ำถอนขนแล้วเอาไปหมักเสีย เดี๋ยวก็ได้ที่”
“ไม่ต้องหมักแล้ว เดี๋ยวฉันจะเอากลับบ้านเดิมฝ่ายหญิงให้หลานชายกับหลานสาวของฉันกินแก้อยาก”
“อะไรนะ? บ้านเรายังไม่กล้ากินเลย แต่เธอจะเอากลับบ้านเดิมฝ่ายหญิงไปให้หลาน ๆ กิน สมองเธอไม่ได้มีปัญหาใช่ไหม?”
พี่สะใภ้ใหญ่เฮ่อคิดว่าตัวเองฟังผิดไป
“ถ้าฉันมีปัญหาก็คงยกให้พวกเธอกินไปแล้ว ช่างเถอะ ฉันไม่หวังพึ่งเธอแล้ว ฉันเอาไปเองก็ได้ ไม่ต้องทำอาหารเช้าเผื่อฉัน หมั่นโถวแห้ง ๆ กินแล้วบาดคอ ฉันกลับบ้านให้แม่ตุ๋นไก่ให้กินดีกว่า”