กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 322 คำขอขมา
“หืม? รบกวนซีซีหรือไม่?”
เมื่อได้ยินเสียงพึมพำของจี้ปั้นซี นางก็เอียงหูเข้าหาอย่างไม่แน่ใจ ยิ้มบาง ๆ แล้วเอ่ยถามออกมา
ในที่สุดจี้ปั้นซีก็ยอมเรียกนางว่าศิษย์พี่ หรือว่านางให้อภัยนางแล้ว?
จี้ปั้นซีลืมตามองนาง แล้วถูไถเบา ๆ ที่ข้างลำคอของนาง
“ศิษย์พี่ เจ้ากลับมาแล้ว...”
เดิมทีจี้ปั้นซียังเป็นห่วงนางอยู่ เมื่อถูกอุ้มขึ้นมาแล้วได้กลิ่นหอมกล้วยไม้ที่คุ้นเคย หัวใจก็สงบลง รู้ได้ว่าเสิ่นไป๋อวี๋กลับมาแล้ว
“อยู่ที่นี่ กลับมาแล้ว... ก็ไม่ได้ไปที่ไหนเลย ทำไมถึงได้หลับบนโต๊ะเขียนหนังสืออีก?”
เสิ่นไป๋อวี๋ตอบนางเบา ๆ ตั้งใจจะวางจี้ปั้นซีลงบนแท่นบรรทม ทว่าจี้ปั้นซีกอดนางไว้ ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ยอมปล่อยมือ แถมยังทำตัวหน้าด้านอีกด้วย