กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 321 ศพแหลก
มู่หว่านหว่านยืนตะลึงอยู่กับที่ มองศพของอาจารย์ตนเองลอยตรงมาหานาง
ชั่วขณะหนึ่ง กลิ่นเหม็นเน่ารวมกับน้ำหนองประดังเข้าที่ใบหน้า นางอยากอาเจียนแห้งตามสัญชาตญาณ แต่ก็กลั้นไว้ได้ ดวงตาถูกกลิ่นฉุนจนน้ำตาไหล ร่วงลงตามหางตา
มู่หว่านหว่านกลั้นปฏิกิริยาตามร่างกายแล้วยื่นมือออกไป แต่ศพของจวินซางกลับหยุดนิ่งอยู่กลางอากาศ
เสิ่นไป๋อวี๋ยกมุมปากยิ้ม เมื่อเห็นสีหน้าขยะแขยงเต็มใบหน้าของมู่หว่านหว่านที่ยังต้องฝืนทำเป็นไม่รังเกียจ นางก็หัวเราะออกมา
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ เจ้าต้องรับให้ดีสิ อาจารย์! ที่! ดี! ของเจ้า! อย่าให้เขาตกลงพื้นเด็ดขาด คืนให้เจ้าแล้ว จงกอดไว้ให้ดี”
เสียงของเสิ่นไป๋อวี๋เย็นชาผิดปกติ ราวกับอสุราผีร้าย ทำให้ผู้คนขนพองสยองขวัญ