กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 166 อย่าได้ปากไม่ตรงกับใจ
ฝนมิได้แสดงทีท่าจะเบาลง ซ้ำยังเกิดลมกระโชกขึ้นอีก
สิ่งที่ตอบรับนางมีเพียงเสียงลมหวีดหวิว
ภายในป่าเงียบสงัด หลุมศพร้างมีมากหลาย รอบกายล้วนเป็นเสียงฝน เสิ่นไป๋อวี๋ในยามนี้จึงนับได้ว่าปลดการป้องกันทั้งร่างลง
นางก็อยากนอนออดอ้อนอยู่ในอ้อมอกท่านแม่ และอยากได้รับการชื่นชมจากท่านพ่ออีกครั้ง
เสิ่นไป๋อวี๋เหนื่อยเกินไป เดิมคิดจะพักสักครู่ แต่กลับหลับไปอย่างเงียบเชียบ
ในความเคลิ้มเลือน นางได้ฝันไปเรื่องหนึ่ง
ความฝันนี้ คือสิ่งที่เกินจะไขว่คว้าในชาตินี้ของนาง
ในความฝันจวนตระกูลเสิ่นยังคงอยู่ น้องสาวลูกพี่ลูกน้องฝั่งพ่อตามนางอยู่เบื้องหลังราวกับหางเล็ก ๆ
“พี่สาวไป๋อวี๋ อุ้มข้าเถิด”