กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 10 อ่อนเกินไป
เสิ่นไป๋อวี๋ยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างเคารพนอบน้อม
“อีกไม่กี่วัน เจ้าจงพาปั้นซีลงจากเขาชิงหลาน เขาหลงหลันเปิดแล้ว พานางไปหาประสบการณ์สักหน่อย”
เสิ่นไป๋อวี๋ชะงัก หลงหลันหรือ? เปิดทุกหนึ่งร้อยปี บนนั้นมีหญ้าเซียน ล้วนขึ้นอยู่กับวาสนา อันตรายยิ่งนัก
จี้ปั้นซียืนอยู่ข้าง ๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย???
ในต้นฉบับเดิมนั่นคือการทดสอบหรือ? นั่นคือการส่งให้ตายชัด ๆ อีกทั้งมีเพียงเสิ่นไป๋อวี๋ผู้เดียวที่ไป เกี่ยวอันใดกับนางกัน เสิ่นไป๋อวี๋ถึงระดับแกนทองยังกลับมาบาดเจ็บสาหัส
หญ้าเซียนเหล่านั้นยังถูกจวินซางหลอมเป็นสมุนไพรโอสถมอบให้มู่หว่านหว่านจนหมดสิ้น
แต่ทั้งหมดนี้เกี่ยวอันใดกับข้าคนไร้ตัวตนคนนี้กัน?
“อาจารย์ ข้า…ไม่ไปได้หรือไม่?”