เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 9 เรือนกายงาม
จี้ปั้นซีก้าวออกไปสองก้าว แต่ไม่ทันคิดว่าฝนจะค่อย ๆ หยุดลง นางครุ่นคิดแล้วจึงค่อย ๆ ถอยกลับมา
เสิ่นไป๋อวี๋เห็นไหล่ข้างหนึ่งของนางที่เปียกโชก
มีคำหนึ่งที่จี้ปั้นซีอั้นไว้นานมากแล้ว ไม่อาจไม่พูด
นางยังรู้สึกว่าปล่อยให้สามสิบล้านของนางตากฝนไม่ได้ จึงฝืนใจทำให้นางกลับเข้าเรือนเองเป็นอันว่า
เสิ่นไป๋อวี๋เดิมทีมองนางจากไป ยังคิดจะอาลัยอาวรณ์อีกสักหน่อย แต่เมื่อเห็นนางถอยกลับมา ในดวงตาก็มีแววไม่เข้าใจแวบผ่าน
เมื่อจี้ปั้นซีหันมาดูนางก็ไอเบา ๆ สองครั้ง สายตาล่องลอยไปทางอื่น “ศิษย์พี่ กลับเข้าเรือนเถิด ถือโอกาสบอกสักหน่อยว่า ศิษย์พี่รูปร่างดีมาก คราวหน้าอย่าทำเช่นนี้อีก”
เอ่ยจบประโยคนี้ จี้ปั้นซีก็เผ่นหนีจริง ๆ เหินกระบี่จากไป ทิ้งไว้เพียงเงาหลังอันสง่างาม
เสิ่นไป๋อวี๋ทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก ยังไม่ทันได้สติ
ชั่วครู่ต่อมาเมื่อก้มลงมอง สีแดงก็ค่อย ๆ ไล่ขึ้นมาบนใบหน้า