เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 59
ฐานรุ่งอรุณเห็นได้ชัดว่าถูกดัดแปลงมาจากเมืองใหญ่ในอดีต การวางผังถนนและโครงสร้างต่างมีเงาของความเป็นมหานครหลงเหลืออยู่ แต่ยิ่งเข้าใกล้วงแหวนนอกเท่าไร บ้านเรือนก็ยิ่งหนาแน่นและแออัดมากขึ้นเท่านั้น โดยเฉพาะวงแหวนนอกสุด ตึกสูงที่เบียดเสียดกันและระเบียงหน้าต่างเล็ก ๆ เหล่านั้นเรียงรายกันอย่างหนาแน่นราวกับรังผึ้ง
ฉืออวี่เพียงแค่เหลือบมองก็รู้สึกตาลาย เขาบ่นอุบว่าสถาปัตยกรรมสไตล์นี้ไม่มีความสวยงามเอาเสียเลย และประสบการณ์การอยู่อาศัยก็น่าจะแย่มาก
เขาไม่ได้สังเกตฐานรุ่งอรุณอย่างจริงจังนัก แต่ตอนที่มาหาแรงบันดาลใจก็เคยแอบมองอยู่บ้าง บางครั้งตอนเที่ยงวันแดดจัดจ้า คนตัวจิ๋วที่อาศัยอยู่ในตึกสูงหนาแน่นแถบวงแหวนนอกยังต้องเปิดไฟ ส่วนระเบียงของพวกเขาก็ทำได้เพียงช่วยระบายอากาศเท่านั้น
“ไม่รู้ว่าคนตัวจิ๋วในฐานรุ่งอรุณได้ติดตั้งระบบทำความเย็นความร้อนไว้บ้างไหม อยู่ในบ้านแบบนี้หน้าร้อนก็ร้อน หน้าหนาวก็หนาว จะทนไหวได้ยังไง?”
เดิมทีฉืออวี่รู้สึกเห็นใจชะตากรรมของคนตัวจิ๋วเหล่านี้ แต่ผลกลับกลายเป็นว่าเขานึกถึงวัยเด็กของตัวเองขึ้นมาโดยไม่ตั้งใจ
ในวัยเด็ก หน้าร้อนของเขามักจะร้อนเกินไป ส่วนหน้าหนาวก็มักจะหนาวเกินไป