ตอนที่ 231 คำว่าสามีทำเอาใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

ตอนที่ 231 คำว่าสามีทำเอาใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

น้ำส้มแก้วนี้ท้ายที่สุดก็เป็นเซิ่งลั่วหน่วนที่ป้อนเหลิ่งซื่อเย่ดื่มจนหมดด้วยตัวเอง

ทั้งที่เส้นทางขับรถใช้เวลาเกือบสองชั่วโมง แต่เหลิ่งซื่อเย่กลับอ้อยอิ่งดื่มจากแก้วสีชมพูไปตลอดทาง

ราวกับเด็กที่ไม่เคยได้อมยิ้มมาก่อนแล้วจู่ ๆ ก็ได้รับมาหนึ่งเม็ด ทั้งที่แกะซองออกแล้ว แต่กลับทำใจเลียได้เพียงแค่นิดเดียวเท่านั้น

ในวินาทีที่ดื่มหมด เหลิ่งซื่อเย่ก็ใช้อาศัยช่วงเวลาไม่กี่สิบวินาทีขณะจอดรอสัญญาณไฟจราจรรวบตัวเซิ่งลั่วหน่วนบนเบาะข้างคนขับเข้ามา แล้วมอบจูบอันร้อนแรงที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของน้ำส้ม

เพราะเวลาไม่อำนวย เขาจึงจูบอย่างเร่งรีบยิ่ง

เมื่อจูบสิ้นสุดลง เซิ่งลั่วหน่วนก็เอนกายอยู่บนเบาะข้างคนขับพลางสูดหายใจเข้าลึกอย่างต่อเนื่อง