กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 230 น้ำส้มที่ล่าช้าไปหลายปี
8 โมงเช้า
เหล่าคนรับใช้ของตระกูลเซิ่งพากันมองดูหลานเขยในอนาคตกำลังเตรียมอาหารเช้า ทุกคนต่างพายืนมุงอยู่หน้าประตูห้องครัว บางคนยื่นหน้าเข้าไปดู บางคนกระซิบกระซาบพูดคุยกัน
เซิ่งหงเทาและชีซีอวิ๋นเดินลงมาก็เห็นภาพนี้พอดี
“อาซื่อ ทำไมตื่นเช้าขนาดนี้ล่ะ”
ชีซีอวิ๋นเดินเข้าไปในห้องครัว อาจเพราะรับรู้เรื่องราวบางอย่างแล้ว ใบหน้าของเธอจึงเปี่ยมด้วยความสนิทสนมเอ็นดูที่ไม่เคยมีมาก่อน
เหลิ่งซื่อเย่เพิ่งปิดเตาก็ดังขึ้น จึงหันกลับมาตอบว่า “ป้าครับ อรุณสวัสดิ์ ผมตื่นแล้วเห็นว่ายังเช้าอยู่ เลยลงมาทำอาหารเช้า ผมทำไว้หลายอย่างเลย ป้าลองดูนะครับว่าชอบทานอะไร”
เหลิ่งซื่อเย่ยิ้มพลางยกอาหารเช้าสไตล์จีนจานสุดท้ายขึ้นมาพูด