กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 214 อย่าหันหลังกลับ จงก้าวไปข้างหน้าตลอดกาล
ไม่รู้ว่ารอมานานเท่าใด เซิ่งลั่วหน่วนมองดูเหลิ่งซื่อเย่ที่ยังคงหลับตาแน่นโดยไม่มีการตอบสนองใด ๆ ในใจก็เริ่มลนลานขึ้นมา
เธออดไม่ได้ที่จะหันไปมองโม่เทียน
เมื่อเห็นโม่เทียนส่งสายตาที่ทำให้เธอวางใจได้กลับมา เธอจึงเปิดปากพูดต่อ พยายามทำให้ตัวเองผ่อนคลายลงมากกว่านี้
เหลิ่งซื่อเย่ในความฝันยังคงอยู่ในสภาวะสับสนสงสัยในตัวเอง เขายืนอยู่หลังประตูมาโดยตลอด ไม่ไหวติงแม้แต่น้อย ได้แต่ก้มหน้าลง ทว่าทุกคำพูดของเซิ่งลั่วหน่วนกลับถ่ายทอดเข้ามาในรูหูของเขาอย่างชัดเจนทุกถ้อยคำ
“เหลิ่งซื่อเย่ คุณพูดเองนะว่าจะกลับบ้านกับฉัน”