กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 213 เขาจะไม่มีทางต้องการเธอได้อย่างไร
ทว่าเหลิ่งซื่อเย่จนกระทั่งถึงเค่อที่เข้าสู่การสะกดจิต มุมปากของเขาก็ยังคงโค้งขึ้น
“นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นคนที่มารักษาโรคมีความสุข”
โม่เทียนปรับอุปกรณ์ในมือ พลางเอ่ยขึ้นมาประโยคหนึ่งโดยไม่ทันให้ตั้งตัว
เซิ่งลั่วหน่วนที่กุมมือของเหลิ่งซื่อเย่อยู่พลันชะงักไป เธอย่อมรู้แน่ว่าเพราะอะไร
สามชาติแล้ว... ในด้านนี้เขาผ่านมันมานับครั้งไม่ถ้วน มีเพียงครั้งนี้ และอาจเป็นครั้งสุดท้าย ที่เธออยู่ข้างกายเขา
นานขนาดนี้แล้ว เกี่ยวกับนิสัยของเหลิ่งซื่อเย่ เธออาจเข้าใจได้อย่างทะลุปร่างโปร่งแล้ว