ตอนที่ 206 วันแรกของการปิดภาคเรียน

ตอนที่ 206 วันแรกของการปิดภาคเรียน

วันต่อมา

ซึ่งเป็นวันแรกของช่วงปิดภาคเรียนฤดูร้อนเช่นกัน

เซิ่งลั่วหน่วนนอนยาวไปจนถึงเข็มนาฬิกาชี้เที่ยงวัน เธอพบว่าตั้งแต่มาอยู่กับเหลิ่งซื่อเย่ นาฬิกาชีวิตที่เคยภาคภูมิใจก็เลือนหายไปหมดแล้ว ตอนนี้วันไหนต้องไปเรียนจะตื่นด้วยเสียงนาฬิกาปลุก แต่ถ้าไม่ต้องไปเรียน ก็จะนอนตื่นเองตามธรรมชาติ

เธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้น สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือกล้ามท้องที่เธอชอบลูบไล้จนแทบไม่อยากวางมือ พอเลื่อนสายตามองต่ำลงไป... ค่อยยังชั่ว ใส่กางเกงชั้นในอยู่

“เด็กดี ในที่สุดคุณก็ตื่นแล้ว”

เหนือศีรษะมีน้ำเสียงรื่นเริงดังขึ้น

พอได้ยินเสียงนี้ ในสมองของเซิ่งลั่วหน่วนพลันหวนนึกถึงเรื่องที่คน ๆ นี้เรียกร้องโน่นนี่จากเธอตลอดเวลา