กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 201 แกะของขวัญยามดึก
ภายในห้องนั่งเล่น
เซิ่งลั่วหน่วนนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นพรม ขอบเขตโดยรอบเต็มไปด้วยกล่องขนาดใหญ่และเล็กวางเรียงราย
เพียงเพราะวันแรกที่เซิ่งลั่วหน่วนย้ายมาพักที่คฤหาสน์ พอลงจากเตียงก็ลืมสวมรองเท้า เดินเท้าเปล่าไปมา หลังจากนั้นเหลิ่งซื่อเย่ก็หยิบรองเท้าสลิปเปอร์คู่หนึ่ง ก้มตัวคุกเข่าข้างเดียวสวมรองเท้าให้เธอ ผ่านไปไม่นาน ห้องนั่งเล่นและชั้นบนก็ถูกปูด้วยพรมจนทั่ว
ต้องยอมรับเลยว่า เหลิ่งซื่อเย่เดาใจได้แม่นยำจริงๆ
ยามที่คนเราทยอยแกะของขวัญที่ไม่รู้เนื้อหาข้างในทีละกล่อง มันเหมือนกับการเปิดกล่องสุ่ม ให้ความรู้สึกดีกว่าห้องแต่งตัวที่แขวนเสื้อผ้าและเครื่องประดับไว้เต็มไปหมดเสียอีก