กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 200 ในงานเลี้ยงอายุสิบแปดปี
วันที่อายุครบสิบแปดปีนั้น มีความหมายยิ่งใหญ่เป็นอย่างมากสำหรับเซิ่งลั่วหน่วน
วันนั้น เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นผู้คนมากมายเข้ามาประจบประแจงและตะโกนเรียกคุณหนูเซิ่ง คุณหนูเซิ่งไม่ขาดสาย
ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยได้รับคำประจบประแจงเช่นนี้ที่มหาวิทยาลัย ทว่าในวันนั้น เกิดเรื่องขึ้นเรื่องหนึ่งกับเธอ
เพราะเธอที่ไม่ชอบปฏิสัมพันธ์ต่อหน้าคนแปลกหน้าตามปกติ กลับยินดีเดินขึ้นไปบนเวทีเพื่อถือไมโครโฟนพูดคุย และก็ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด บางทีอาจเป็นความยึดติดบางอย่างในใจที่ชี้นำให้ขึ้นไป
“สวัสดีค่ะทุกคน ฉันคือลูกสาวคนเล็กของตระกูลเซิ่ง เซิ่งลั่วหน่วนค่ะ”
......