กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 190 โลกใบนี้ไม่ยุติธรรมเอาเสียเลยจริง ๆ
เหลิ่งซื่อเย่ไม่ได้ใช้น้ำเสียงเศร้าโศกหรือเสียดาย หากแต่เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสดใสอีกรูปแบบหนึ่ง
เพียงแต่เรื่องน่าเสียดายเพียงอย่างเดียวคือสัญญาระหว่างพวกเขาสุดท้ายก็ไม่ได้ตัดสินกัน ที่เขาพูดออกมามิใช่เพื่อให้หญิงสาวรู้สึกผิด หากแต่เพียงอยากให้นางรู้ว่าระหว่างพวกเขานั้นมีความเชื่อมโยงกันมาโดยตลอด
“ขอโทษนะ...” เซิ่งลั่วหน่วนฟังเขาเล่าเรื่องราวระหว่างพวกเขาสองคนอย่างสงบเงียบในตอนแรก
ที่แท้ตอนเธออายุแปดขวบก็เกิดเรื่องราวขึ้นมากมายถึงเพียงนี้
ตอนเด็ก ๆ เธอชอบเซ้าซี้ให้พี่ชายแอบพาออกไปเที่ยวบ่อย ๆ ตอนกลางวันพี่ชายไม่ว่าง ตอนกลางคืนพวกเขาก็อาศัยช่วงที่พ่อแม่แอบออกไปเดตกัน พาบอดี้การ์ดแอบหนีออกไปเที่ยวเล่น