กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 189 รอคอยน้ำส้มของเธอมาหลายปีแต่ก็ยังไม่ได้สัมผัส
หลังจากโม่เทียนเดินจากไป ในห้องรับแขกก็เหลือเพียงเหลิ่งซื่อเย่และเซิ่งลั่วหน่วน
คราวนี้เหลิ่งซื่อเย่ดึงเธอเข้ามาสวมกอดในอ้อมอกโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ก่อนจะนั่งลงบนโซฟา
“ที่รัก เขายอมไปเสียที...” เหลิ่งซื่อเย่เอ่ยพลางใช้ริมฝีปากบางเฉียดปลายหูของเซิ่งลั่วหน่วนเบา ๆ ราวกับกำลังลองเชิง
เขารู้จุดอ่อนไหวของเซิ่งลั่วหน่วนมาโดยตลอด ประกอบกับเมื่อคืนทั้งสองแทบจะคลั่งไคล้กันตลอดทั้งคืน ตอนนี้เซิ่งลั่วหน่วนจึงไม่อาจต้านทานการเย้ายวนใด ๆ ได้เลย
โชคดีที่เธอมีเหตุผลเหนืออารมณ์ จึงดิ้นรนเล็กน้อย “เหลิ่งซื่อเย่ พวกเรามีเรื่องสำคัญต้องทำนะ”
วันนี้เธอจะต้องถามเค้นเอาความจริงให้ถึงที่สุดให้ได้