กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 182 เหลิ่งซื่อเย่ เราจบกัน
หลังจากโม่เทียนมาถึงได้ไม่นาน มู่จืออวี้ก็ตามมาถึง
เขาเพิ่งคิดจะเข้าข้างโม่เทียนและด่าเหลิ่งซื่อเย่สักสองคำ
“ถ้าพวกนายขัดขวาง พวกเราก็ไม่ต้องเป็นเพื่อนกันอีก”
ต่อให้ตอนนี้พวกเขาขัดขวาง เขาก็ยังเลือกที่จะทำต่อ
“เหลิ่งซื่อเย่ นายมันสุดยอด”
“เดี๋ยวก่อน ๆ ทำไมต้องทำให้เรื่องมันตึงเครียดขนาดนี้ด้วย เหลิ่งซื่อเย่ ฉันไม่เข้าใจนายจริง ๆ พวกเราไม่ได้คัดค้านที่นายจะทำสักหน่อย แล้วทำไมนายต้องเลื่อนเวลาให้เร็วขึ้นด้วย”
มู่จืออวี้ยืนเท้าสะเอวอยู่ระหว่างโม่เทียนกับเหลิ่งซื่อเย่
“ยังต้องถามอีกเหรอ” โม่เทียนแค่ใช้ปลายเท้าคิดก็รู้แล้วว่าเป็นเพราะเซิ่งลั่วหน่วน
ให้ตายสิ ทำอย่างกับขาดผู้หญิงคนหนึ่งแล้วจะมีชีวิตอยู่ไม่ได้