ตอนที่ 169 ในที่สุด

ตอนที่ 169 ในที่สุด...

เนื่องจากเมื่อคืนก่อนหน้านี้ไม่ได้นอน พอกลับถึงบ้านเซิ่งลั่วหน่วนจึงรีบอาบน้ำเข้านอนทันที

พอหัวถึงหมอนก็หัวค่ำเข้าสู่ห้วงนิทราในทันใด

ในความฝัน เธอไม่รู้ว่าทำไม ถึงสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันคุ้นเคยสายหนึ่งที่โอบล้อมเธอไว้ นั่นคือเหลิ่งซื่อเย่

มีเพียงกลิ่นอายของเขาเท่านั้นที่หอมฟ้าวาดเย้ายวนชวนให้หลงใหลขนาดนี้

สิ่งนี้ทำให้เธอในยามหลับขยับเข้าไปใกล้โดยจิตสำนึก มุมปากยกขึ้นบางเบา วินาทีต่อมา เธอยังฝันว่าเหลิ่งซื่อเย่กำลังคาบริมฝีปากของเธอไว้และดูดดึงไม่หยุด