กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 138 เขามีความสุขก็เพราะเซิ่งลั่วหน่วน
เซิ่งลั่วหน่วนนอนอยู่บนเตียง เหม่อมองเพดานห้องด้วยความตื่นตะลึง
พอคิดถึงอารมณ์อัดอั้นอุดอู้ของเหลิ่งซื่อเย่ตอนพูดประโยคนั้นออกมา เธอทั้งรู้สึกขำและสงสารจับใจ
เธอไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ แถมยังลืมไปเลยว่าไม่ได้ป้องกัน
แม้เธอจะเต็มใจมีลูกให้เหลิ่งซื่อเย่ แต่เวลานี้มันยังไม่เหมาะสมนี่นา
เซิ่งลั่วหน่วนก้มมองเสื้อสายเดี่ยวที่ยับยู่ยี่ของตัวเอง ชุดชั้นในด้านในถูกปลดออกจนหมดแล้ว
พอคิดถึงฝ่ามือของเหลิ่งซื่อเย่เมื่อครู่นี้ เซิ่งลั่วหน่วนก็อดขวยเขินไม่ได้ ดึงผ้าห่มข้างกายมาปิดใบหน้าไว้เงียบ ๆ
มันก็น่าจะค่อนข้างดีเลยล่ะมั้ง...
เซิ่งลั่วหน่วนมองไปทางห้องน้ำ ชัดเจนว่านอกจากขั้นตอนสุดท้ายแล้ว มันยังเหลืออีกตั้งหลายวิธี