กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 137 ช่วงเวลาสำคัญ
เหลิ่งซื่อเย่ตอบสนองความคิดของเขาด้วยการกระทำจริง จุมพิตของเขาค่อย ๆ ไล่เลื่อนจากใบหูของเซิ่งลั่วหน่วนไปยังลำคอของเธอ
เซิ่งลั่วหน่วนสั่นสะท้านอย่างอดไม่ได้ เธอหลุบตาลงครึ่งหนึ่งพลอยก้มหน้าเพื่อตอบสนองเขา
และการตอบสนองของเซิ่งลั่วหน่วนก็คล้ายกับเป็นกำลังใจอันยิ่งใหญ่ให้แก่เหลิ่งซื่อเย่
“เหลิ่ง... อื้อ...”
เซิ่งลั่วหน่วนพึ่งคิดจะเอ่ยปากพูดอะไร วินาทีถัดมาก็ถูกเหลิ่งซื่อเย่หมุนเรือนร่างเธอให้หันมารับ ร่างกายเผชิญหน้ากัน ปิดริมฝีปากเล็กของเธออย่างรวดเร็ว
บางสิ่งบางอย่าง พอได้แตะต้องแล้วก็ไม่อาจยับยั้งฉุดดึงได้อีก