ตอนที่ 120 บันทึกความงดงามเอาไว้

ตอนที่ 120 บันทึกความงดงามเอาไว้

หลังจากลงมาข้างล่าง เหลิ่งซื่อเย่ก็วางเธอนั่งลงบนโซฟา จัดเสื้อคลุมอาบน้ำบนร่างให้กระชับ "เบบี้ นั่งรอตรงนี้แป๊บนึงนะ ฉันจะออกไปเอาของข้างนอกหน่อย"

เซิ่งลั่วหน่วนสงสัย แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรมาก อย่างไรเสียพอเขากลับเข้ามาเธอก็จะได้รู้เองว่าคืออะไร

เหลิ่งซื่อเย่ออกไป แต่ยังไม่ทันเดินไปถึงด้านนอก ก็เห็นอี้เฟิงยืนอยู่กำแพงรั้วนอกวิลล่าแล้ว

อี้เฟิงเห็นคุณชายใหญ่ของเขายอมออกมาเสียทีก็ถอนหายใจยาว เมื่อสิบนาทีก่อนยังเร่งด่วนรีบร้อนแทบตาย พอโทรตามยิก ๆ เมื่อครู่กลับบอกให้เขายืนรอแทน

จิตใจของคุณชายใหญ่หยั่งยากยิ่งกว่าเข็มใต้ทะเลของพวกผู้หญิงเสียอีก เดาอย่างไรก็เดาไม่ถูก เขาก้าวเดินเข้าไป ข้างนอกตอนนี้ยังมีแสงแดดส่องอยู่เลย