ตอนที่ 113 ประโยคเดียวที่บอกว่าฉันคิดถึงคุณ

ตอนที่ 113 ประโยคเดียวที่บอกว่าฉันคิดถึงคุณ

เซิ่งลั่วหน่วนที่กำลังเรียนอยู่รู้สึกอยู่ตลอดว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังจ้องมองเธอ พอสัดเกตตามความรู้สึกมองส่งไป ก็เป็นหลินอี้ป๋อจริง ๆ

หลินอี้ป๋อที่ควรจะตั้งใจเรียนอย่างจริงจัง เวลานี้สายตากลับจับจ้องอยู่ที่ตัวเซิ่งลั่วหน่วนตลอด เวลา พอรอจนเธอมองมาในที่สุด เขาก็ยิ้มขึ้นมา แล้วใช้นผ่นหลังของเพื่อนนักศึกษาด้านหน้าบังสายตาอาจารย์เอาไว้ เขาก็โบกมือให้เซิ่งลั่วหน่วน

ทว่า เซิ่งลั่วหน่วนชักสายตากลับมา มองตำราเรียนพลางขมวดคิ้ว ครั้งก่อนเธอยังพูดได้ไม่ชัดเจนพออีกหรือ

“พี่ป๋อ นายโบกมือให้ใครน่ะ” เพื่อนร่วมห้องพักของหลินอี้ป๋อเห็นเข้าก็สะกิดไหล่เขา