ตอนที่ 112 ความรู้สึกสำคัญที่สุด

ตอนที่ 112 ความรู้สึกสำคัญที่สุด

มหาวิทยาลัยเมืองจักรพรรดิ

เซิ่งลั่วหน่วนกำลังคุยอยู่กับถังซูอวิ๋น ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าโทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงกำลังสั่น ลางสังหรณ์ในใจบอกเธอว่าเป็นข้อความจากเหลิ่งซื่อเย่

แต่เพราะตอนนี้เธอกำลังคุยกับเพื่อนร่วมชั้นอยู่ จึงไม่ได้หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาในทันที

“ซูอวิ๋น ตรงนี้นายเข้าใจหรือยัง” เซิ่งลั่วหน่วนยกกระดานวาดรูปของตัวเองขึ้นมาแล้วใช้พู่กันวาดขีดเขียนสองทีพลางถาม

ถังซูอวิ๋นพยักหน้า พลางจ้องมองเซิ่งลั่วหน่วนตรงหน้า เธอทำท่าเหมือนมีคำพูดค้างคาแต่ไม่ออกปาก เซิ่งลั่วหน่วนที่หันกลับมานั่งหันหน้าเข้าหากันจึงมองออก