ตอนที่ 97 ภาพที่แสนงดงามราวกับความฝัน

ตอนที่ 97 ภาพที่แสนงดงามราวกับความฝัน

ภายในห้องนอนของเหลิ่งซื่อเย่

ช่วงกลางวันกดดันมากเท่าไร ช่วงกลางคืนก็ยิ่งอบอุ่นมากเท่านั้น

หลังจากทั้งสองเปิดใจคุยกันแล้ว ก็ไม่มีความกระอักกระอ่วนหลงเหลืออยู่อีก มีเพียงความหวานชื่นติดแนบชิดที่เพิ่มมากขึ้น เซิ่งลั่วหน่วนไม่ได้แสดงอาการอะไรที่ชัดเจนเป็นพิเศษ มีเพียงเหลิ่งซื่อเย่เท่านั้นที่สายตาแทบจะติดหนึบอยู่บนเรือนร่างของเซิ่งลั่วหน่วนตลอดเวลา

เนื่องจากเหลิ่งซื่อเย่ยินยอมให้สารน้ำอยู่ เซิ่งลั่วหน่วนจึงไม่ยอมให้เขาตักกินเอง เธอเลยเอ่ยปากขอเป็นคนป้อนเขา

เหลิ่งซื่อเย่ชะงักไปชั่วขณะ ตอนที่เขากำลังจะเอ่ยปากปฏิเสธ ความคิดที่แท้จริงในส่วนลึกของหัวใจกลับทำให้เขาปฏิเสธไม่ลง

จึงเกิดเป็นฉากอย่างที่เป็นอยู่ในตอนนี้

“เด็กดี อ้าปากสิ” เซิ่งลั่วหน่วนตักโจ๊กขึ้นมา