ตอนที่ 96 “เหลิ่งซื่อเย่ ฉันอยู่นี่”

ตอนที่ 96 “เหลิ่งซื่อเย่ ฉันอยู่นี่”

หนึ่งชั่วโมงต่อมา เซิ่งลั่วหน่วนก็ยกบะหมี่สองชามออกมา เธอถามโม่เทียนตามมารยาทว่ากินไหม ซึ่งเธอก็ต้มเผื่อเขาไว้แล้วจริง ๆ

ถึงแม้วิชาทำอาหารของเธอจะไม่ค่อยดีนัก แต่ก็ถือว่าพอทานได้ตามปกติ

โม่เทียนที่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์มือถือแก้เขินอยู่บนโซฟา พอได้ยินคำพูดของเซิ่งลั่วหน่วน สายตาก็ฉายแววประหลาดใจ การได้กินของที่ท่านบรรพชนน้อยของใครบางคนลงมือทำด้วยตัวเองเนี่ย นับเป็นเกียรติอย่างยิ่งจริง ๆ

โม่เทียนไม่ได้เกรงใจ เขาลุกขึ้นยืนแล้วเอ่ยขอบคุณ

หลังจากเซิ่งลั่วหน่วนยกชามใหญ่ชามหนึ่งออกมา เธอก็ก้าวกลับเข้าไปในห้องครัวเพื่อยกโจ๊กที่เพิ่งเคี่ยวเสร็จออกมา ไม่ต้องถาม โม่เทียนมองปราดเดียวก็รู้ว่าเตรียมไว้ให้เหลิ่งซื่อเย่