ตอนที่ 91 ไม่มีใครล่วงรู้ความเจ็บปวดของเหลิ่งซื่อเย่

ตอนที่ 91 ไม่มีใครล่วงรู้ความเจ็บปวดของเหลิ่งซื่อเย่

ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ในห้องอันมืดมิดพร้อมกับการสว่างขึ้นของแสงหน้าจอโทรศัพท์ ทำให้พอจะมองเห็นใบหน้าอันซูบซีดรวยรินของเหลิ่งซื่อเย่ในเวลานี้ได้อย่างสลัว ๆ

เหลิ่งซื่อเย่ร้องไห้แล้ว ครั้งนี้น้ำตาของเขามีเสียง ผิวที่ขาวซีดทำให้รอยแดงบนใบหน้าของเขาเด่นชัดเป็นพิเศษ

แต่ทว่าเขากลับทำเป็นหูหนวกตาบอดต่อสายที่โทรเข้ามา ไม่ใช่นาง ไม่ใช่เซิ่งลั่วหน่วน...

ส่วนอี้เฟิงที่อยู่ชั้นล่างเมื่อเห็นว่าไฟทุกดวงในคฤหาสน์ปิดหมดแล้ว พอนึกถึงข้อความที่คุณหนูเซิ่งส่งให้เขาในวันนี้ ในใจก็พลันเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมาสายหนึ่ง