กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 66 ตะวันฉายเสรี แสงอาทิตย์คือความอบอุ่น
ท้องฟ้าภายนอกคฤหาสน์แจ่มใส ทว่าภายในห้องแม้เปิดเพียงไฟสีอุ่น แต่กลับไม่มีความขัดเขินแม้แต่น้อย งดงามเป็นพิเศษ
หลังจากเซิ่งลั่วหน่วนหยิบพู่กันขึ้นมา ก็หยุดชะงักบนกระดานวาดภาพอันว่างเปล่าอยู่ครู่หนึ่ง มองเหลิ่งซื่อเย่โดยไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
ส่วนเหลิ่งซื่อเย่ก็เช่นกัน
เขานั่งอยู่บนโซฟา สายตาจับจ้องอยู่ที่ร่างของเซิ่งลั่วหน่วนตลอดเวลา ไม่เคยย้ายไปไหน จับจ้องมองอย่างเปิดเผย
ทุกครั้งที่เซิ่งลั่วหน่วนเงยหน้าขึ้นมอง สายตาของเหลิ่งซื่อเย่ยังคงเหมือนเดิม ไม่เคยเปลี่ยนไป
เซิ่งลั่วหน่วนเข้าสู่สถานะตั้งใจเต็มที่แล้ว บนคิ้วและดวงตาเห็นความจริงจังและมุ่งมั่นได้อย่างชัดเจน