กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 62 เพียงอยากให้เธอสงสาร
“แบบนี้ดูไม่ดีเหรอ?”
เซิ่งลั่วหน่วนเห็นอีกฝ่ายลังเลอยู่นาน ไม่เอ่ยปากเสียที จึงอดถามขึ้นมาก่อนไม่ได้
“สวยมาก”
จะดูไม่ดีได้อย่างไร ในใจของเขาเริ่มกระวนกระวายจนแทบหักห้ามใจไม่ไหวแล้ว
อยากเข้าไปกุมมือเธอไว้สักนิด แต่ก็เกรงว่าจะ เป็นการลบหลู่เธอ
“เหลิ่งซื่อเย่ ฉันหิวแล้ว”
เซิ่งลั่วหน่วนฟังคำชมของเขา แม้ไม่ใช่ถ้อยคำหรูหราอะไร ทว่าสายตาของเขากลับอธิบายทุกอย่างได้ดียิ่งกว่า
“ผมเตรียมอาหารเช้าไว้แล้ว พวกเราลงไปกินข้างล่างก่อนไหม?”
เหลิ่งซื่อเย่เก็บซ่อนอารมณ์ความรู้สึกกลับมา เขาพบว่าเซิ่งลั่วหน่วนในสภาพนี้ทำให้เขาไม่อยากให้เธอลงไปข้างล่างเลย ทว่าเขากลับไม่กล้ามีความเห็นใด ๆ