ตอนที่ 28 โอบอุ้มเธอไว้ท่ามกลางฝูงชน

ตอนที่ 28 โอบอุ้มเธอไว้ท่ามกลางฝูงชน

เหลิ่งซื่อเย่เฝ้ารอคำตอบจากเซิ่งลั่วหน่วนอยู่นานแต่ก็ยังไม่ได้ ปลายนิ้วค่อย ๆ เย็นชื้น หัวใจดิ่งวูบลงสู่ก้นเหวทันที

ขณะกำลังจะชักมือตัวเองกลับ วินาทีต่อมา กลางฝ่ามือก็สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นอันนุ่มนวล มือน้อย ๆ ของเธอนั้นทั้งนุ่มและอบอุ่น...

สิ่งที่เหลิ่งซื่อเย่คาดไม่ถึงก็คือ ความประหลาดใจอันหวานล้ำนี้ยังไม่ทันซึมซับลงไป ความประหลาดใจอันยิ่งใหญ่ระลอกถัดไปก็โถมทับลงบนหัวเขาอย่างจัง

“เหลิ่งซื่อเย่ คุณอุ้มฉันออกไปหน่อยสิ” เซิ่งลั่วหน่วนกุมมือเหลิ่งซื่อเย่ไว้ ขณะเดียวกันก็อ้าแขนอีกข้างออก

เชี่ยเอ๊ย!!!! คำพูดที่ไม่ปลอดภัยต่อหัวใจประโยคนี้ระเบิดตู้มขึ้นในใจของเหลิ่งซื่อเย่

เธอ บอกให้เขาอุ้มเธอเนี่ยนะ?!