ตอนที่ 15 อย่างน้อยตอนนี้ก็มองเธอได้โดยเปิดเผย

ตอนที่ 15 อย่างน้อยตอนนี้ก็มองเธอได้โดยเปิดเผย

หลังจากเหลิ่งซื่อเย่เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเซิ่งลั่วหน่วน เขาก็ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไร ทั้งสองมือจึงกำแน่นทอดลงข้างลำตัว สีหน้าดูทำตัวไม่ถูกอยู่บ้าง

หลังจากไฟเปิดขึ้น เหลิ่งซื่อเย่ก็มองเห็นขอบตาที่แดงร่านของหญิงสาวได้อย่างชัดเจน สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกปวดใจขึ้นมาทันที ทั้งยังหงุดหงิดตัวเองอย่างยิ่ง

“ขอโทษด้วย...”

เขาอยากจะกอดเธอ ปลอบโยนเธอ...

เซิ่งลั่วหน่วนกระพริบตาที่แดงร่าน หลังจากเปิดไฟแล้วมองเห็นคนชัดเจน เธอจึงสงบใจลงได้ แต่ก็ยังคงหวาดผวาอยู่ ทำไมถึงมีคนไม่อยู่บ้านแล้วไม่เปิดไฟ แถมยังปล่อยให้ทั้งห้องตกอยู่ในความมืดมิดเช่นนี้