กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 14 ทั้งคฤหาสน์มืดแปดด้านไปหมด
บอดี้การ์ดหมายเลขหนึ่งเห็นคุณหนูของตนมาที่คฤหาสน์ราตรีสมุทรอีกครั้ง จึงอดเตือนไม่ได้ “คุณหนูครับ คุณชายใหญ่ตระกูลเหลิ่งน่ากลัวขนาดนั้น ทำไมคุณหนูยังต้องไปหาเขาอีกล่ะครับ แถมสายตาของเขายังเย็นชามากจริง ๆ”
อย่าหาว่าเขาที่เป็นบอดี้การ์ดไร้ประโยชน์เลย เมื่อวานตอนที่เขายืนอยู่กับพวกบอดี้การ์ดของคฤหาสน์ เขาตื๊อคุยกับพวกนั้นตั้งหลายคำ พวกนั้นเองก็กลัวนายท่านของตัวเองเหมือนกัน
เซิ่งลั่วหน่วนยังไม่ทันตอบ บอดี้การ์ดหมายเลขสองที่นั่งตรงเบาะข้างคนขับก็ตอบแทน “นายบื้อหรือเปล่า เมื่อวานนายยังดูไม่ออกอีกเหรอว่าคุณชายใหญ่เหลิ่งปฏิบัติต่อคุณหนูบ้านเราไม่เหมือนคนอื่น”
“แต่ก็ไม่ได้แปลว่าเขาไม่น่ากลัวนี่ คนแบบนี้ควรถอยห่างให้ไกลที่สุดไม่ใช่เหรอ”