กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 10 กลัวว่าความปรารถนาของตนจะพังทลายกรงขัง
หลังจากรู้ว่าหลานชายคนโตของคุณปู่ก็คือเหลิ่งซื่อเย่ เซิ่งลั่วหน่วนก็ไม่รีบร้อนที่จะไปอีก
“ปู่เหลิ่ง เมื่อกี้คุณปู่ไม่ได้บอกหรือคะว่าเตรียมของอร่อยไว้แล้ว พอดีฉันหิวนิดหน่อย ขอกินสักหน่อยได้ไหมคะ”
เหลิ่งฮ่าวข่ายยังอยู่ในอาการตื่นเต้น เขาเพิ่งคิดจะรั้งตัวเธอไว้ แถมพอผ่านเรื่องเมื่อครู่มา ตอนนี้จึงแทบปรารถนาให้เซิ่งลั่วหน่วนไม่ไป
“มี ๆ ๆ หน่วนหน่วนอยากกินอะไรก็มีหมด” หลังตอบเสร็จก็ยื่นมือไปเรียกอี้เฟิง “รีบมาประคองฉันหน่อย สั่งคนให้ยกมาที่โต๊ะอาหาร”
เซิ่งลั่วหน่วนเพิ่งคิดจะเข้าไปช่วยประคอง กลับถูกเหลิ่งฮ่าวข่ายห้ามไว้ “หน่วนหน่วน ไม่ต้อง ปู่ไม่เป็นไร ปู่สบายดี หนูไปนั่งที่โซฟาเถอะ ให้อาซื่อต้อนรับหนู”
พูดจบ เขาก็ก้าวเท้าฉับ ๆ เดินไปที่ห้องอาหาร