กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 8 ตะลึง การพบกันครั้งแรก
หลังจากเซิ่งลั่วหน่วนช่วยพยุงเขาขึ้นมา ก็ให้เขาพิงกับบอดี้การ์ด
“ท่านปู่ เป็นอย่างไรบ้างคะ ต้องไปโรงพยาบาลไหม”
เซิ่งลั่วหน่วนพิจารณาการแต่งกายของผู้เฒ่า ดูภูมิฐานและสะอาดสะอ้าน ทั้งยังแผ่กลิ่นอายมีสง่าราศี มองดูแล้วไม่เหมือนพวกแกล้งถูกรถชนเรียกค่าเสียหาย
เหลิ่งฮ่าวข่ายโบกมือ ก่อนจะเอ่ยกับเซิ่งลั่วหน่วนด้วยรอยยิ้มอารมณ์ดี “คุณหนู ขอบใจหนูมากนะ ไม่อย่างนั้นกระดูกแก่ ๆ ของฉันชิ้นนี้ก็ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนถึงจะยืนขึ้นมาได้”
เซิ่งลั่วหน่วนเห็นว่าเขาไม่ได้ก่อกวนอย่างไร้เหตุผลเหมือนในโทรทัศน์ ทั้งยังยิ้มแย้มเมตตาอารมณ์ดี จึงรีบโบกมือ “ไม่เป็นไรค่ะ คุณไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว”