กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 135 เขาเป็นคนยืนกราน
เขาเป็นคนยืนกราน
หวังเวยเวยซบลงบนแขนของจ้าวอี้ไป๋ น้ำเสียงของเธอแผ่วหวาน
เขายืนกรานให้ฉันทำแบบนี้
โจวคังคว้าหน้าอกตัวเองไว้พลางไม่อยากจะเชื่อ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นจนเสียสติ
หวังเวยเวย: ตระกูลโจวของนายเป็นคนยัดเยียดฉันให้เขาเอง แล้วฉันจะทำอะไรได้
อึก อ๊าก
โจวคังคำรามลั่น เขาจ้องเขม็งไปที่จ้าวอี้ไป๋ก่อนจะกระทืบเท้าด้วยความเคียดแค้น
จ้าวอี้ไป๋ โจวอิ่งยังไม่พอให้แกเล่นสนุกอีกเหรอ แกไม่เอาผู้หญิงสักวันจะตายหรือไง แกช่วยหัดลดความร่านลงหน่อยไม่ได้หรือไง
แกรู้อีกไหมว่าเธอเป็นใคร แกรู้อีกไหมว่าหวังเวยเวยคนนี้สำคัญกับฉันมากแค่ไหน