กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 134 เจ้าให้เขาไปแล้ว?
"อ๊า! อ๊า! อื้ออ๊า! เจ็บเหลือเกิน!..."
"อดทนไว้ อดทนไว้ อีกนิดเดียวก็จะสำเร็จแล้ว!"
"อ๊า! ซี้ดดด!"
"ใกล้แล้ว อีกนิดเดียว!"
"จะตายแล้วนะ!"
บนเฮลิคอปเตอร์
โจวคังได้สติขึ้นมาแล้ว เส้นเลือดทั่วร่างของเขาปูดโปน เขาร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด เม็ดเหงื่อขนาดเท่าเมล็ดถั่วผุดพรายออกมาจากร่างของเขาไม่หยุดหย่อน
โจวรุ่ยข่ายนั่งคุกเข่าอยู่ข้างๆ คอยเช็ดเหงื่อให้โจวคังพลางให้กำลังใจเขา
ตาแก่กล่าว: "อัดยาเข้าไปสิบเข็มพร้อมกันแบบนี้ ฤทธิ์ยามันรุนแรงเกินไป ต่อให้ทั้งหมดนี้จะถูกสกัดมาจากร่างของผู้มีพลังพิเศษ ไม่เหมือนของสมาคมการค้าที่วิจัยมาจากร่างของซอมบี้ แต่ถึงอย่างไรมันก็ถือว่าเป็นเชื้อไวรัสอยู่ดี"