กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 66 นังตัวดี
"คุณสนใจแค่ว่าเขาจะใช้ชีวิตอยู่ยังไง แต่เคยนึกถึงฉันบ้างไหมที่ต้องแต่งงานกับคนแปลกหน้าที่อยู่กับซอมบี้กลายพันธุ์ แถมยังต้องไปอยู่กับซอมบี้กลายพันธุ์นั่น?"
ความอัดอั้นตันใจที่สั่งสมมานานของโจวอิ่งระเบิดออกมา
หลินเป่าเสียโต้กลับ "แกจะเอาไปเปรียบเทียบกับน้องชายแกได้ยังไง?"
เธอพูดด้วยความรีบร้อนและโกรธจัด
จนเผลอหลุดปากพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมาโดยไม่ตั้งใจ
"หึ หึๆ ฮ่าๆ"
เมื่อโจวอิ่งได้ยินดังนั้น เธอก็หัวเราะออกมา หัวเราะจนตัวสั่น
ในดวงตาคู่สวยของโจวอิ่งเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน
ใบหน้าที่สวยงามและผิวพรรณที่ดูเปราะบางดุจหิมะนั่น ในตอนนี้มีรอยฝ่ามือบวมแดงประทับอยู่บนผิวอันบอบบางจากการตบอย่างแรงของแม่