กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 49 เฉินหลินอึ้งกิมกี่
"อะไรนะ?"
เสียงหัวเราะร่าบนใบหน้าของเฉินเจียงหนานเปลี่ยนเป็นหัวเราะกลางๆ แล้วค่อยๆ ลดลงจนกลายเป็นรอยยิ้มจางๆ ก่อนจะแข็งค้างอยู่บนใบหน้าที่มีรอยแผลเป็นนั่น
หลี่อวี้สือปีนขึ้นไปบนกระบะรถปิกอัพ เพราะอยากมองให้เห็นไกลกว่าเดิม
ทว่าในตอนนี้ การระเบิดอันน่าสะพรึงกลัวได้จบลงแล้ว ไม่มีกลุ่มควันรูปดอกเห็ดจากเปลวเพลิงอีกต่อไป เห็นเพียงท้องฟ้าไกลๆ ทางทิศใต้ที่กลายเป็นสีแดงฉานจากแสงเพลิงที่โหมกระหน่ำจนสว่างไสวไปทั่วบริเวณ
ด้วยเหตุนี้จึงไม่สามารถแยกแยะได้เลยว่าตรงไหนกันแน่ที่ถูกระเบิด
เฉินเจียงหนานถามขึ้นว่า "หวังเลี่ยง นายดูให้ชัดๆ ซิ ไอ้เวรเอ๊ย ตรงที่โดนระเบิดนั่นบ้านพวกเราจริงๆ เหรอ?"