เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 48 บ้าน บ้านนะ!
"ปัง" เสียงดังสนั่น ไม้กั้นของมหาวิทยาลัยสตรีเมือง A ถูกรถกระบะชนจนหักสะบั้น ขบวนรถพุ่งเข้าสู่ประตูทิศใต้ของมหาวิทยาลัยสตรีเมือง A ได้อย่างราบรื่น
ตลอดทางมานี้ พวกเขาไม่เจอซอมบี้ที่มีชีวิตสักตัวเดียว
"ไอ้บ้าเอ๊ย ผู้ใหญ่บ้านไม่ได้บอกในกลุ่มเหรอว่าคนเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์กลายเป็นซอมบี้ไปหมดแล้ว? นี่มันอะไรกันวะ ตลอดทางมาเนี่ย ลมพาสงบดีชะมัด ไม่เห็นซอมบี้เลยสักตัว"
สีหน้าของเฉินเจียงหนานดูไม่ค่อยดีนัก
"ไม่เจอมันก็เป็นเรื่องดีไม่ใช่เหรอ?"
หลี่อวี้สือรู้สึกพูดไม่ออก
เฉินเจียงหนาน: "ดีกับผีน่ะสิ ถ้าสมมติว่าซอมบี้มีแค่หยิบมือ แล้วระเบียบกลับมาเป็นปกติได้เร็ว จะทำยังไง? นายไม่รู้หรอกว่าตอนเข้าไปข้างในมันเป็นยังไง เส้นปลาหมึกนั่นต้องแกะจนมือแทบอ่อน จักรเย็บผ้าต้องเหยียบจนควันขึ้น"
หลี่อวี้สือ: "งั้นพวกเราทำ นายคอยดูแล้วกัน"
เฉินเจียงหนาน: "..."