เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วันรุ่งขึ้น ซ่งซีซีก็ได้รู้ถึงวีรกรรมอันยิ่งใหญ่ของเจียงจิงเหนียนเมื่อคืนที่ผ่านมา เป็นเจียงสุ่นที่เล่าให้เธอฟัง
“ไอ้คนแซ่หลี่นั่นเป็นสุนัขรับใช้ของบ้านเซวีย เมื่อวานพูดต่อหน้าคนเยอะแยะว่าเธอไม่มีพ่อไม่มีแม่ แถมเป็นแค่คนงานธรรมดา โดนพ่อฉันด่าเข้าให้ ตอนกลางคืนพ่อฉันก็เอาผงคันไปโปรยบนเตียงมัน ของแบบนี้อึดอัดทรมานสุด ๆ เกาจนผิวแตกก็ไม่หาย ต้องแช่น้ำถึงจะบรรเทาอาการคันได้”
พอเอ่ยถึงผงคัน เจียงสุ่นยังหวาดเสียวไม่หาย เขาเคยโดนพ่อตัวเองเล่นงานมาแล้ว ผลคือต้องแช่น้ำเต็ม ๆ สามวัน โชคดีที่เป็นฤดูร้อน ไม่อย่างนั้นเขาคงหนาวตาย
ซ่งซีซีมองเขาอย่างเห็นใจ ฟังปุ๊บก็รู้ว่าเคยรับทุกข์จากผงคันมาแล้ว เจียงจิงเหนียนนี่เป็นพ่อแท้ ๆ จริง ๆ!
“อีกเรื่อง เมื่อคืนเฉินชุนหลานโดนงูขู่จนขวัญแตก ตอนนี้ยังนอนอยู่บนเตียงเลย!” เจียงสุ่นพูดพลางสีหน้าวิบวับ
“กลางฤดูหนาวจะมีงูมาจากไหน?” ซ่งซีซีสงสัยมาก
ไม่ต้องพูดถึงเมืองหลวง แม้แต่ทางใต้ในฤดูหนาวก็มองไม่เห็นงู เจียงจิงเหนียนไปเอามาจากไหน