เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
คุณปู่เจียงรักชื่อเสียงมาตลอดชีวิต ให้ความสำคัญกับหน้าตาที่สุด เคยเสียหน้าใหญ่ขนาดนี้ที่ไหนกัน ยิ่งเป็นต่อหน้าชาวบ้านมากมายขนาดนี้ เขาใช้ปลายเท้าคิดก็รู้ว่าพรุ่งนี้ทั้งเมืองจะมีเสียงนินทาว่าร้ายอย่างไร พวกเพื่อนข้าราชการจะหัวเราะเยาะเขาอย่างไร
แค่คิดถึงความเป็นไปได้นี้ เลือดทั้งตัวเขาก็ไหลย้อนกลับ กระตุ้นให้เขาไออีกครั้ง ทีแล้วทีเล่า ไอจนปอดจะฉีก ใบหน้าเก่าที่เคยเรียบร้อยสง่างามบวมแดงเป็นสีม่วง เส้นเลือดที่หน้าผากปูดโปนราวกับไส้เดือน
ประชาชนชาวเมืองหลวงทั้งหลาย... ท่านผู้อาวุโสประเมินพวกเราต่ำเกินไปแล้ว ไม่ต้องรอถึงพรุ่งนี้ เดี๋ยวเดียวก็แพร่ไปทั้งเมืองจนเป็นเรื่องใหญ่แล้ว
เฉินชุนหลานร้อนใจจนน้ำตาไหล ตบหลังให้คุณปู่เจียง แล้วหันไปอ้อนวอนหลู่หวยฮวาว่า “พี่สาวคนโต อย่าไปโมโหเขาเลย เขาสุขภาพไม่ดี เมื่อสองวันก่อนยังเพิ่งอาเจียนเป็นเลือด พี่... พี่อยากให้เขาโมโหจนตายหรือไง”