ตอนที่ 215 ถึงเวลาจัดการโจวหงเหว่ยแล้ว

ซ่งซีหยวนเพิ่งส่งผู้นำกลับไป ตลอดครึ่งวันนี้ประสาทของเขาเกร็งไปหมด กลัวว่าจะพูดผิด ซึ่งเหนื่อยยิ่งกว่าปีนเขาข้ามหุบเขาเสียอีก เดิมทีเขาอยากกลับไปพักผ่อนที่ห้องทำงานให้เต็มที่ แต่พอเพิ่งนั่งลงก็ได้รับสายจากพ่อ แถมยังเป็นคำพูดที่สะเทือนขนาดนี้ ทำเอาเขาตกใจจนความเหนื่อยล้าทั่วทั้งตัวหายวับไปหมด

“พ่อครับ อยู่ดี ๆ พ่อจะให้ผมหย่าทำไมกัน พ่อไม่รู้หรือว่าตอนนี้ผมอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของการเลื่อนตำแหน่ง”

น้ำเสียงของซ่งซีหยวนไม่พอใจอย่างมาก เขารู้สึกว่าตั้งแต่พ่อรับซ่งซีซีเด็กสาวคนนั้นเป็นหลานแล้ว พ่อก็เริ่มมีท่าทีแปลก ๆ พิกล ครั้งก่อนในสายพ่อยังสาปแช่งให้ลูกหลานของเขาออกมาเป็นตัวประหลาดหน้าตาอัปลักษณ์ทุกคน ทำเอาเขาฝันร้ายอยู่เรื่อย จนถึงตอนนี้ยังไม่หายดี

ตอนนี้ก็จู่ ๆ ให้เขาหย่ากับเฝิงอวี้ ไม่รู้ว่าสมองเส้นไหนต่อผิดอีก หรือว่าเป็นเพราะเขาเองต่างหากที่ไม่อยากหย่า

หากเฝิงอวี้ทำผิด เช่นเรื่องค่านิยมในการใช้ชีวิต หรือละเลยหน้าที่การงาน หรือที่บ้านมีความสัมพันธ์กับคนโพ้นทะเล เขาก็ยื่นเรื่องหย่าได้อย่างมั่นคงไม่หวั่นไหว

แต่เฝิงอวี้ไม่ได้ทำผิดอะไรนี่ เขาคงเขียนในรายงานไม่ได้หรอกว่าเหตุผลที่หย่าคือเฝิงอวี้หน้าตาขี้เหร่เกินไป

ในหูโทรศัพท์มีเสียงแค่นหัวเราะของคุณปู่ซ่งดังออกมา “ถ้าแกไม่หย่า อย่าว่าแต่เลื่อนตำแหน่งเลย แม้แต่รองผู้อำนวยการโรงงานก็ยังนั่งไม่มั่นคง”