ตอนที่ 212 บอกต่อด้วย เจียงเซิ่งลี่มีโรคทางสมอง

ไม่นานก็มาถึงบ้านตระกูลเจียง ในบ้านยังคงมืดสนิท ทว่าเจียงจิงเหนียนได้รับการฝึกฝนมาอย่างเข้มงวด จึงได้ยินเสียงครางของเหมยซู่อิ่งและเสียงหอบหายใจหนักหน่วงของเจียงเซิ่งลี่ได้อย่างชัดเจน แววตาของเขาเป็นประกายเจิดจ้าเป็นพิเศษในค่ำคืนอันมืดมิด

เจียงจิงเหนียนกลอกกลิ้งความคิดในหัวไม่กี่ตลบ ไม่นานก็คิดแผนการร้ายแบบทำลายคนอื่นโดยตัวเองก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรขึ้นมาได้ เขาวิ่งไปที่บ้านเพื่อนบ้านข้าง ๆ ตระกูลเจียง ออกแรงตบประตูอย่างแรง “เหล่าหวัง เปิดประตู!”

เหล่าหวังข้างบ้านถูกเขาปลุกให้ตื่นจากผ้าห่มอุ่น ๆ แบบนี้เอง อีกทั้งยังโมโหไม่ได้ เพราะเขามีเรื่องกับเจียงจิงเหนียนไม่ไหว และไม่กล้ามีเรื่องด้วย

“เจียงจิงเหนียนถ้านายไม่มีเรื่องจริงจัง ฉันจะตัดเพื่อนกับนาย!”

เหล่าหวังเปิดประตูออกมา ถูกลมหนาวพัดจนสั่นสะท้าน ความกล้าจึงเพิ่มขึ้นมาไม่น้อย เขาตะคอกใส่เจียงจิงเหนียนด้วยความเดือดดาล

เจียงจิงเหนียนมองบนใส่เขา กระชากเขาออกมานอกประตูโดยตรง เดินมาที่ลานบ้านตระกูลเจียง แล้วยิ้มชั่วร้าย “นายตั้งใจฟังดูสิ”

เหล่าหวังดึงเสื้อคลุมทหารให้กระชับขึ้นอีกหน่อย พลางตั้งปกเสื้อขึ้น แม่งเอ๊ย ตอนกลางคืนหนาวจะตายอยู่แล้ว เจียงจิงเหนียนไอ้โรคจิตนี่คิดจะทำอะไรกันแน่