เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เพียะ”
เจียงเซิ่งลี่ตบไปเต็มแรง หัวของเจียงอิงหันไปข้างหนึ่ง เลือดไหลออกจากมุมปาก เขากุมหน้าไว้ ไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย ขอเพียงอารมณ์ของพ่อเขาสงบลง เขาก็จะไม่เป็นอะไร
แต่เขาคิดไม่ออก เขากับซูหยางทำเรื่องนี้อย่างระมัดระวังมาก ใครกันที่ไปฟ้องถึงพ่อเขา
เจียงอิงสงสัยว่าทางฝั่งหลิ่วหย่งหงจะมีปัญหา จึงด่าอยู่ในใจว่าไอ้พวกไร้ประโยชน์ ถ้าไม่ใช่เพราะที่เซี่ยงไฮ้หาคนที่เหมาะสมไม่ได้จริง ๆ เขาก็ไม่คิดจะใช้ไอ้เศษเดนคนนี้ทำงานหรอก
แต่เขาก็ไม่ได้กังวลมากนัก คนในแวดวงที่ทำเรื่องแบบนี้มีไม่น้อย บางคนทำใหญ่กว่าเขาด้วยซ้ำ ถึงขั้นขนของจากในวังออกไปต่างประเทศ แต่เขานำของจากข้างนอกเข้ามาขาย แก้ไขความต้องการพื้นฐานในการดำรงชีวิตของประชาชนจำนวนมาก นี่ก็ถือว่าเขาทำคุณประโยชน์ให้สังคมเหมือนกัน
อีกทั้งขอเพียงคุณปู่ของเขายังมีชีวิตอยู่ ขอเพียงเขาไม่ก่อความผิดสถานหนักถึงตายฐานกบฏ อาศัยฐานะและเกียรติของคุณปู่เขา ก็สามารถคุ้มครองให้เขาปลอดภัยได้
เจียงอิงไม่กังวลเรื่องตัวเองเลยสักนิด เขาอยากรู้มากกว่าว่าใครเป็นคนไปแฉ พอเขาสืบได้ว่าเป็นใคร เขาจะต้องจัดการให้คนคนนั้นตายแน่นอน