เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เฝิงอวี้ทั้งคนถึงกับชะงัก พ่อสามีทิ้งระเบิดลูกหนึ่งยังไม่พอ แม่สามีก็มาทิ้งอีกลูก สองคนแก่เลอะเลือนนี้คงนัดกันไว้แน่
รู้อย่างนี้ว่าแม่สามีก็แก่เลอะเลือนเหมือนกัน เธอจะไม่ยอมให้สามีเชิญพวกเขามา ไม่ช่วยอะไรสักนิด ยังฉุดขาเสียเปล่า ๆ
เฝิงอวี้ทำเป็นใจเย็น ถามอย่างไม่ยอมแพ้ “แม่ ทรัพย์ของแม่ไม่ให้เจิ้นฮวากับอ้ายฮวา แม่จะให้ใครล่ะ พวกเขาคือหลานชายแท้ ๆ เพียงหนึ่งเดียวของแม่นะ”
ต่างจากพ่อสามีขี้หลงขี้ลืม นอกจากเจิ้นฮวากับเจี้ยนฮวาแล้วยังมีโจวผิงอัน ลำเอียงก็ยังพอเข้าใจได้
แต่แม่สามีมีแค่เจิ้นฮวากับเจี้ยนฮวา ทรัพย์ของเธอไม่ให้หลานชายแท้ ๆ เพียงหนึ่งเดียว จะให้ใคร
เผยเจินจูเก็บรอยยิ้ม พูดเสียงเย็น “ทรัพย์ของฉันจะให้ใครก็เรื่องของฉัน เธอมีสิทธิ์มาสั่งหรือ เฝิงอวี้ ถ้าเธอเอาเวลาว่างพวกนี้ไปพัฒนาความสามารถตัวเองบ้าง ก็คงไม่ต้องไปเป็นรองบรรณาธิการใหญ่ตุ๊กตาประดับที่สำนักหนังสือพิมพ์หรอก”
สีหน้าเฝิงอวี้ดูแย่มาก เพราะคำพูดของแม่สามีจี้จุดเจ็บของเธอ ในสำนักหนังสือพิมพ์เธอไม่มีอำนาจ เป็นแค่รองบรรณาธิการใหญ่ตัวประดับ แต่ใครทำให้เป็นแบบนี้