ตอนที่ 187 พาคุณปู่ไปพบหลานชายแท้ ๆ

โจวผิงอันยืนอยู่หน้าประตูห้องผู้ป่วย จ้องมองพ่อบนเตียงอย่างไม่ละสายตา เห็นพ่อที่เคยตัวใหญ่สูงใหญ่ ตอนนี้กลับอ่อนแอและไร้ที่พึ่ง น้ำตาของเขาก็ไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว

ถึงเขาจะเข้มแข็งแค่ไหน แต่สุดท้ายก็ยังเป็นแค่เด็กอายุสิบสามปี เมื่อต้องเผชิญหน้ากับพ่อที่อยู่ระหว่างเป็นตาย ความเข้มแข็งที่แสร้งทำไว้ก็พังทลายลงในพริบตา น้ำตาท่วมอาบใบหน้าของเขา

“พ่อ พ่อต้องหายดีให้ได้นะ!”

โจวผิงอันพนมมือทั้งสองข้าง ภาวนาเสียงเบา

หลังจากหมอช่วยชีวิต โจวต้าหนิวพ้นขีดอันตรายไปชั่วคราว แต่หมอบอกว่าอาจกำเริบซ้ำได้ ถ้าผ่านสามวันนี้ไปได้จึงจะถือว่าปลอดภัยจริง ๆ

ใจของโจวผิงอันพลอยแขวนอีกครั้ง เขาเช็ดน้ำตา กล่าวขอบคุณหมอและพยาบาล แล้วกลับไปดูแลพ่อต่อ ไม่กล้าห่างแม้แต่เสี้ยววินาที