เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งซีหยวนนั่งอยู่ในห้องทำงาน สีหน้าเรียบเฉย แต่ในดวงตากลับเผยความกระวนกระวายใจ ตั้งแต่เช้าที่ได้ยินข่าวของโจวต้าหนิว จิตใจของเขาก็เริ่มสั่นคลอนไม่สงบ จนถึงตอนนี้ก็ยังตั้งสติไม่ได้
ครั้งก่อนที่ได้พบโจวต้าหนิว เขาให้เงินไป 200 หยวน และยังฝากฝังกับเจ้าหน้าที่คอมมูนท้องถิ่นไว้แล้ว คิดว่าทางเจ้าหน้าที่คอมมูนคงจะดูแลโจวต้าหนิวเป็นอย่างดี ชีวิตที่ยากจนของเขาคงดีขึ้นได้บ้าง ถือเป็นน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ในฐานะน้องชายคนหนึ่ง
แต่เขาไม่คิดจะติดต่อกับครอบครัวโจวต้าหนิวอีกต่อไป ตัวโจวต้าหนิวเองซื่อสัตย์และจริงใจ ก็ไม่ได้หมายความว่าภรรยาและลูก ๆ ของเขาจะเป็นคนซื่อตรงเหมือนกัน พวกเขาล้วนเป็นชาวชนบทที่ยากจน ไม่มีประโยชน์อะไรต่อเส้นทางราชการของเขา การไปยุ่งเกี่ยวกับญาติจน ๆ พวกนี้มีแต่ต้องเสียไม่มีกำไร ธุรกิจขาดทุนแบบนี้เขาไม่มีทางทำเด็ดขาด
แต่เพื่อกันไว้ก่อน เขาก็ยังทิ้งหมายเลขโทรศัพท์ไว้ให้ และกำชับโจวต้าหนิวเป็นพิเศษว่า เรื่องที่ไม่ลำบากมากก็อย่าโทรหาเขา