เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พอบทความของซุนต้าจุ่ยออกมา คนในโรงงานทอผ้าก็ไม่มีใจทำงาน ต่างพูดถึงเรื่องนี้กัน โดยเฉพาะแม่บ้านในตึกพักครอบครัวพนักงาน อืม แม้แต่เวลากินข้าวก็ยังเมาท์กัน
“ซุนต้าจุ่ยหน้าตาขี้เหร่ขนาดนั้น ยังมีผู้ชายสนใจเธออีกเหรอ”
มีคนตั้งข้อสงสัยในความจริงของบทความ เพราะซุนต้าจุ่ยหน้าตาขี้เหร่เกินไปจริง ๆ ต่อให้ผู้ชายไม่เลือกมากแค่ไหน ก็ไม่น่าจะหาอะไรแบบนี้หรอกนะ
“เนื้อที่เขาส่งมาถึงประตูเอง จะไปสนว่าเธอหน้าตาขี้เหร่หรือสวยทำไม ของฟรีกินฟรีใครจะไปรังเกียจว่าเนื้อเน่า”
คนที่พูดคือจินอวี้ฉิน เธอถือชามข้าวไว้ในมือ กินข้าวกับเมาท์ไปพร้อมกันไม่เสียเวลา เธอเป็นแฟนคลับตัวยงของกวาอ้ายกั๋ว จึงเชื่อบทความนี้สนิทใจ
คนอื่นก็เห็นด้วย เพราะบทความก่อน ๆ หลายชิ้นของกวาอ้ายกั๋วได้รับการยืนยันว่าเป็นความจริง ความน่าเชื่อถือจึงสูงมาก
“ผู้ชายน่ะไม่เลือกแม้แต่ตัวผู้ตัวเมีย ซุนต้าจุ่ยอย่างน้อยก็เป็นตัวเมีย แถมยังส่งตัวเองมาถึงประตู ยังไงก็ต้องอดใจไม่ไหว”