เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตู้ลี่อิงมองน้องสาวอย่างไม่อยากเชื่อ “พวกเขาหมายความว่าอะไรกันแน่ เธออธิบายให้ฉันฟังให้ชัดเจนเลย”
“ก็หมายความว่าอย่างที่ทุกคนพูดนั่นแหละ”
ตู้ลี่เจวียนก้มหน้า ใบหน้าแดงก่ำด้วยความอับอาย
ตู้ลี่อิงทำหน้าชาไปนาน สมองของเธอเข้าใจแล้ว แต่สติสัมปชัญญะรับไม่ได้ เธอจะมีน้องสาวไร้ยางอายแบบนี้ได้อย่างไร?
ถ้าเหล่าโจวรู้เข้า เขาต้องด่าเธอจนตายแน่!
ใจของเธอจมลงถึงก้นบึ้ง ถ้าเป็นเพียงคนในโรงงานพูดจาเหลวไหล เธอยังใช้สถานะภรรยาผู้อำนวยการโรงงานกดไว้ได้ แต่ตอนนี้หนังสือพิมพ์ลงบทความแล้ว คนเซี่ยงไฮ้รู้กันหมด เธอปิดเรื่องนี้ไว้ไม่ได้เลย
เมื่อคิดถึงความโกรธดุจอัสนีของสามีที่กำลังจะมาถึง ตู้ลี่อิงทั้งกลัวทั้งโกรธ จึงเงื้อมือตบไปที่น้องสาวตรงหน้า “ฉันจะตบแกให้ตายเลย ไอ้พวกไม่มียางอาย กระต่ายยังไม่กินหญ้าใกล้รัง แกกลับกินหญ้าในรังจนหมด แกมันอดอยากผู้ชายขนาดนั้นเลยเหรอ?”