ตอนที่ 144 แก้ไขความทรงจำของซ่งเชี่ยน

ซ่งเชี่ยนบนเตียงอยากหนีออกไปเหลือเกิน แต่เธอขยับไม่ได้ ราวกับถูกฝันร้ายครอบงำ สติยังแจ่มชัด แต่กลับขยับตัวไม่ได้แม้แต่นิดเดียว ดวงจิตวิญญาณของเธอถูกกักขังอยู่ในร่าง

“ไม่เอา... ไม่เอา เจ็บมาก...”

น้ำตาไหลจากหางตาของเธอ แต่ในปากกลับส่งเสียงออกมาไม่ได้ เธอลืมตาก็ไม่ออก แต่กลับรู้สึกได้ถึงความเย็นเยือกบางอย่างที่เคลื่อนไปมาบนผิวของเธอ

“อย่าร้องไห้ ฉีดยาแล้วจะไม่เจ็บ ฉันจะทำเบา ๆ...”

เสียงทุ้มต่ำของโจวหงเหว่ยราวกับเสียงกระซิบของคนรัก แต่เมื่อเข้าหูซ่งเชี่ยนกลับเหมือนงูพิษกำลังแลบลิ้นใส่เธอ เขี้ยวพิษพร้อมจะฝังเข้าผิวของเธอได้ทุกเมื่อ

ถึงจะฉีดยาชาไปแล้ว ร่างกายของเธอก็ยังสั่นเทาด้วยความกลัว ผิวที่เผยออกสู่อากาศมีตุ่มเล็ก ๆ ผุดขึ้นมา นิ้วมือเย็นเฉียบของโจวหงเหว่ยลูบแผลเป็นอย่างอ่อนโยน แววตาราวกับกำลังมองคนรักที่รักยิ่ง